Μην παρακαλάς κανέναν που δεν είναι έτοιμος να σε ερωτευτεί

Ο έρωτας συνήθως είναι άδικος. Μπορεί να σου αρέσει κάποιος ο οποίος δεν είναι καθόλου έτοιμος για εσένα ή να αρέσεις σε κάποιον που δεν είναι καθόλου ο τύπος σου. Το θέμα είναι, αξίζει τον κόπο να επιμένεις και να ελπίζεις ότι το άτομο που γουστάρεις θα δώσει κάποια στιγμή σημασία σε αυτό που αισθάνεσαι; Ειδικά αν του το έχεις κάνει ξεκάθαρο με τις πράξεις σου ή του το έχεις πει και δεν είδες την ανάλογη ανταπόκριση;

H αλήθεια είναι ότι όταν χτυπάει η καρδιά σου για κάποιον δε μπορείς να σκεφτείς και τόσο καθαρά και ανέχεσαι, περιμένεις, ελπίζεις, παρερμηνεύεις και έτσι περνάει ο καιρός με το να παρακαλάς ουσιαστικά κάποιον να σε ερωτευτεί ενώ δε θα έπρεπε να είναι καθόλου μα καθόλου έτσι. Ο έρωτας πρέπει να είναι πηγαίος, αμοιβαίος και συναρπαστικός. Όχι παρακαλετός, εκβιαστικός και μονόπλευρος.

Παρόλα αυτά, ορισμένοι άνθρωποι δε βλέπουν την απόρριψη ως μια αρνητική απάντηση, πεισμώνουν και θεωρούν πως μπορούν να την αντιστρέψουν υπέρ τους. Έτσι γεννιούνται μερικές τοξικές καψούρες οι οποίες κρατούν ακόμα και χρόνια, χρόνια χαμένα, που αυτός που κόλλησε, δεν έψαξε πουθενά αλλού την ευτυχία, περιμένοντας μια αγάπη που δεν ήρθε ποτέ, ή αν ήρθε, ήρθε άρρωστα και έκανε περισσότερο κακό παρά καλό στη ζωή του.

Όλοι μας την έχουμε πατήσει βιώνοντας έναν έρωτα χωρίς ανταπόκριση. Το θέμα είναι πως το χειριστήκαμε. Πόσο το αφήσαμε να μας φθείρει. Αν μάθαμε από αυτόν. Και πλέον πως το διαχειριζόμαστε αν μας ξανατύχει. Αξίζει τελικά τον κόπο να χαραμίζουμε χρόνο και συναίσθημα σε κάτι που πιθανότατα είναι μάταιο;

Πλέον όταν συναντώ έναν ενδιαφέρον τύπο με τον οποίο δυνητικά θα μπορούσα να ερωτευτώ, πρώτα βλέπω αν είναι στην ίδια φάση με εμένα. Αν δεν είναι δεν ασχολούμαι. Το να μπω στη διαδικασία να συναναστραφώ και να γνωρίσω καλύτερα έναν άνθρωπο ο οποίος είναι εντελώς αλλού, αρχικά δεν έχει νόημα και στη συνέχεια πιθανότατα θα με εμποδίσει από το να ασχοληθώ με κάποιον άλλο που πιθανότατα θα είναι στην ίδια φάση με εμένα και έχουμε πιθανότητες να περάσουμε καλύτερα. Ή ακόμα και να μην ασχοληθώ με κανέναν άλλο, παρά μόνο με τον εαυτό μου. Πάντως όχι με κάποιον που θα με κάνει να χάσω τον καιρό μου.

Έχω βγει τόσα ραντεβού με αγόρια τα οποία εμφανισιακά ήταν του γούστου μου αλλά εσωτερικά ήταν σε τόσο διαφορετική φάση από εμένα που πλέον για κανένα λόγο δεν συνεχίζω να βγαίνω με κάποιον αποκλειστικά και μόνο επειδή είναι ωραίος. Δεν μου λείπει πλέον ένας πολύ ωραίος άντρας. Είχα πολλούς στη ζωή μου και δεν μου λείπει να κυκλοφορώ με έναν γκόμενο που θα κάνει εντύπωση στους άλλους. Μου λείπει να έχω δίπλα μου το σύντροφο που θα εντυπωσιάζει εμένα.

Αντιθέτως, έχει τύχει να βγω με άντρες που εμφανισιακά μου άρεσαν λιγότερο από κάποιους άλλους αλλά όταν είδα πόσο καλά αστεία λέγαμε, πόση επικοινωνία υπήρχε και πόσο έτοιμοι ήταν να με διεκδικήσουν και να με γνωρίσουν καλύτερα τότε έδινα την ευκαιρία. Και συνήθως πήγαινε καλά. Κάποτε είχα ακούσει ότι ένας άντρας είναι καλύτερο να σε αγαπάει περισσότερο από όσο τον αγαπάς. Είχε μέσα του  μια λογική, αλλά όχι, το έκανα και δεν με κάλυψε. Δεν με κάλυψε όμως επίσης και το να αγαπάω κάποιον περισσότερο από όσο με αγαπούσε. Μακάρι μια μέρα όλοι μας, να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε το ίδιο: Το να αγαπηθούμε ισότιμα δεν είναι ουτοπία, είναι δικαιοσύνη.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *